f*cked up, Messy and disordered.
That is how my life is at the moment. . .
And I keep doing this to myself, though I'm aware that what I'm doing is so. . .so wrong in the first place.
It's this feeling of apathy that consumes me.
No one can help me except myself, No one can really define how I feel when I do this. . .
It's Narcotic...
I just wish I can be those people who are focused and undisturbed...
Those who thinks they can be, and be it, and not be affected by external disturbances and emotions at all.
But I'm not that kind of a person. . .
I just want my peace of mind but I unconsciously loose it. . .
I feel more restless. . . every now and then.
Thursday, August 21, 2008
Tuesday, June 10, 2008
QUOTE FOR THE DAY
“One of life's best coping mechanisms is to know the difference between an inconvenience and a problem. If you break your neck, if you have nothing to eat, if your house is on fire, then you've got a problem. Everything else is an inconvenience. Life is inconvenient. Life is lumpy. A lump in the oatmeal, a lump in the throat and a lump in the breast are not the same kind of lump. One needs to learn the difference.” ~ Robert Fulghum
Sunday, June 8, 2008
Unadulterated
.
All I can say is that my life is pretty plain
I like watchin' the puddles gather rain
And all I can do is just pour some tea for two
and speak my point of view
But it's not sane,
It's not sane
And I don't understand why I sleep all day
And I start to complain that there's no rain
And all I can do is read a book to stay awake
And it rips my life away,
but it's a great
escape...
escape......
escape......
escape......
All I can say is that my life is pretty plain
ya don't like my point of view
ya think I'm insaneIts not sane......
it's not sane.
I just want someone to say to me oh, oh, oh, oh
I'll always be there when you wake yea, yea
Ya know I'd like to keep my cheeks dry today
So stay with me and I'll have it made
~ no rain - blind melon
Sunday, June 1, 2008
Deprivation. . .
.
Sabi niya pag-aralan ko raw magising ng maaga. . .
Sabi ko. . . turuan niyo kong matulog ng gabi. . .
Sabi ko. . . turuan niyo kong matulog ng gabi. . .
.
Friday, May 30, 2008
PORTRAIT
You hear this over and over again. . . like a glue that sticks up in your head. . . you somehow feel it rhyming with you, you somehow hear it like this song was made just for you. . .
Friday, May 23, 2008
Drafts
youre not ready to be seen,
sitting there, waiting. . . hiding
wondering am I to be read or to be kept?
am I worthy being seen or im better off to be left unsaid...
unread. . .
Or maybe youre just another comic strip inside my bubble gum. . .
sitting there, waiting. . . hiding
wondering am I to be read or to be kept?
am I worthy being seen or im better off to be left unsaid...
unread. . .
Or maybe youre just another comic strip inside my bubble gum. . .
Thursday, May 22, 2008
SA UDI
Pagod na tayo pero hindi parin tayo makatulog,
lumulutang tayo sa umaapaw na dagat ng pag-iisip;
mga pangyayari at mga maaring mangyari,
kung sasabihin ko ba sa iyo, pakikingan mo?
kung marinig mo ito, maiisip mo ba?
Di kita pipilitin sa kung anumang gusto mong gawin,
kung meron mang dahilan, ikaw lang ang nakakaalam.
alam mo naman ako, walang pakielam.
sila meron, dahil alam nila ang pakiramdam noon.
isa lang ako sa mga taong wala sa posisyon. . .
manghusga. . .
hindi ko alam kung ano ba ang dapat paniwalaan. . .
wala naman sigurong dapat panigan.
mananahimik nalang siguro ako sa isang tabi at oobserbahan ang mga pangyayari. . .
kung tama man o mali ang aking ginagawa,
hayaan mong ako na ang magkasala.
ayoko lang mapinsala at makapaminsala. . .
Magkadugo tayo pero hindi magkaisip,
Magkapatid tayo pero sa mga pangyayari't mga nangyari. . .
ako ang lagi mong napapatid.
lumulutang tayo sa umaapaw na dagat ng pag-iisip;
mga pangyayari at mga maaring mangyari,
kung sasabihin ko ba sa iyo, pakikingan mo?
kung marinig mo ito, maiisip mo ba?
Di kita pipilitin sa kung anumang gusto mong gawin,
kung meron mang dahilan, ikaw lang ang nakakaalam.
alam mo naman ako, walang pakielam.
sila meron, dahil alam nila ang pakiramdam noon.
isa lang ako sa mga taong wala sa posisyon. . .
manghusga. . .
hindi ko alam kung ano ba ang dapat paniwalaan. . .
wala naman sigurong dapat panigan.
mananahimik nalang siguro ako sa isang tabi at oobserbahan ang mga pangyayari. . .
kung tama man o mali ang aking ginagawa,
hayaan mong ako na ang magkasala.
ayoko lang mapinsala at makapaminsala. . .
Magkadugo tayo pero hindi magkaisip,
Magkapatid tayo pero sa mga pangyayari't mga nangyari. . .
ako ang lagi mong napapatid.
Thursday, May 15, 2008
-_-
Matulog ka. . .
Matulog ka ng mahaba. . .
Mahabang-mahaba. . .
Pag gising mo. . .
Unti-unti mong imulat ang iyong mga mata. . .
Isipin mong isang mahabang panaginip lang ang lahat. . . .
Matulog ka ng mahaba. . .
Mahabang-mahaba. . .
Pag gising mo. . .
Unti-unti mong imulat ang iyong mga mata. . .
Isipin mong isang mahabang panaginip lang ang lahat. . . .
Tuesday, May 13, 2008
POV
Iba ako, Gayahin mo man, hindi mo mababasa ang naiisip ko,
tularan man walang lalamang at magkukulang sa akin.
Iba ako, Iba sa iyo, Iba sa lahat ng tao. . .
Wala akong pag-papangap, wala akong tatak,
Isa lang ang meron ako,
Ang ako na nakikita mo,
Ang ako na nababasa mo,
Ang bawat letra sa mga sulat,
Ang bawat boses sa mga salita,
Ang bawat pamagat sa kwentong sumisiksik
sa mga eskinita at distrito ng utak mo,
at sa bawat kanto ng pangunawa mo.
ako ang interpretasyon mo.
tularan man walang lalamang at magkukulang sa akin.
Iba ako, Iba sa iyo, Iba sa lahat ng tao. . .
Wala akong pag-papangap, wala akong tatak,
Isa lang ang meron ako,
Ang ako na nakikita mo,
Ang ako na nababasa mo,
Ang bawat letra sa mga sulat,
Ang bawat boses sa mga salita,
Ang bawat pamagat sa kwentong sumisiksik
sa mga eskinita at distrito ng utak mo,
at sa bawat kanto ng pangunawa mo.
ako ang interpretasyon mo.
Saturday, April 26, 2008
Reflections
Noticing a big percentage of angst in my writings. . . I can't help it. I guess we are just a part of what we write. I am a part of what I write.
Friday, April 25, 2008
Thursday, April 24, 2008
Backtrack
Bata ka pa noon.
Lubos kang nagagalak sa paglalaro sa kalye, minsan sa buhay mo naisip mong madali lang lahat.
Magigising ka sa bawat umaga laro at eskwela lang ang trabaho mo sa mundo,Kasabwat mo ang mga batang walang magawa sa kalye ng San Diego, Bihasa ka sa pagtuklas ng mga bagong uso at pag sipat ng tsinelas sa lata ng tumbang preso. . .
Preso.
Preso ka ng mundong masaya. Nanaisin mong di kana makawala sa walang humpay na ligaya. Wala sa bokabularyo mo ang lungkot at pag-aalala, ang alam mo lang iyakan ay ang sugat mo mula sa pagkakadapa, at pag nakita ka ng madla pinipilit mong tumayo kahit dumudugo ang tuhod mong kinayod ng simento.
Minsan nabasa ko, yung mga tao daw na nagsisisi sa buhay nila ay yung mga taong nais uling maging bata, pero kawawa yung mga taong nagsisi sa buhay nila at di nakaranas ng masayang pagkabata. . .
Hindi mo masisisi ang panahon at lalong hindi mo na mababalikan ang nakalipas at ang mga naglaon. Para bang tinraydor ka ng orasan, bigla mo nalang malalamang ika-labing isang kaarawan mo na kinabukasan.
Kahit pilitin mo alam mong di mo na maiilagan, pag tumama na sayo ang sibat ng kapalaran.
haharap ka sa salamin pero kailan mo ba huling sinilip ang anino mo? di mo lang napapansin pero lagi siyang nakatingin sa iyo. . . Unti-unti kang kumukupas, pero lalo lang nagiging malinaw at malalim ang tinatapakan mo.
Bakit nga ba hinihipan ang kandila tuwing kaarawan. . . alam mo namang pareho lang kayo ng magiging kapalaran.
Lubos kang nagagalak sa paglalaro sa kalye, minsan sa buhay mo naisip mong madali lang lahat.
Magigising ka sa bawat umaga laro at eskwela lang ang trabaho mo sa mundo,Kasabwat mo ang mga batang walang magawa sa kalye ng San Diego, Bihasa ka sa pagtuklas ng mga bagong uso at pag sipat ng tsinelas sa lata ng tumbang preso. . .
Preso.
Preso ka ng mundong masaya. Nanaisin mong di kana makawala sa walang humpay na ligaya. Wala sa bokabularyo mo ang lungkot at pag-aalala, ang alam mo lang iyakan ay ang sugat mo mula sa pagkakadapa, at pag nakita ka ng madla pinipilit mong tumayo kahit dumudugo ang tuhod mong kinayod ng simento.
Minsan nabasa ko, yung mga tao daw na nagsisisi sa buhay nila ay yung mga taong nais uling maging bata, pero kawawa yung mga taong nagsisi sa buhay nila at di nakaranas ng masayang pagkabata. . .
Hindi mo masisisi ang panahon at lalong hindi mo na mababalikan ang nakalipas at ang mga naglaon. Para bang tinraydor ka ng orasan, bigla mo nalang malalamang ika-labing isang kaarawan mo na kinabukasan.
Kahit pilitin mo alam mong di mo na maiilagan, pag tumama na sayo ang sibat ng kapalaran.
haharap ka sa salamin pero kailan mo ba huling sinilip ang anino mo? di mo lang napapansin pero lagi siyang nakatingin sa iyo. . . Unti-unti kang kumukupas, pero lalo lang nagiging malinaw at malalim ang tinatapakan mo.
Bakit nga ba hinihipan ang kandila tuwing kaarawan. . . alam mo namang pareho lang kayo ng magiging kapalaran.
sa isang iglap.
Silence
It's been weeks since I last posted something here. . .
I'm not busy neither out of stories or anything to post, it's just that I am lacking the motivation to write. . .
I am chemicaly imbalanced inside. . . I have to put the equilibrium back.
Subscribe to:
Posts (Atom)
